Historiek

Info

Op 20 januari 2004 werd Steunpunt Groene Zorg (SGZ) officieel gelanceerd. De initiatiefnemers waren Boerenbond, KVLV en Cera. In de aanloop naar de opstart hadden de oprichters in 2003 een voorbereidende studie uitgevoerd over de haalbaarheid en opportuniteit van Groene Zorg en een ondersteunend servicepunt.

Zowel qua vragen vanuit de welzijnssector als qua land- en tuinbouwbedrijven die bereid waren om personen op te vangen, bleek Groene Zorg van bij de start een schot in de roos.  

De invoering van een Vlaamse subsidie (2005) voor land- en tuinbouwbedrijven die zorgactiviteiten opnemen, betekende een belangrijke nieuwe hefboom voor Groene Zorg. Het aantal zorgboerderijen bleef toenemen en ook de vraag vanuit welzijnsvoorzieningen groeide voortdurend. 

Dankzij middelen die de provinciebesturen daarvoor vrijmaakten, werd vanaf 2006 sterker ingezet op de uitbouw van een dienstverlening op provinciaal niveau. Deze dienstverlening is gericht op het samenbrengen van vraag en aanbod en was al sinds 2002 in een Oost-Vlaams PDPO-project uitgetest. Tot 2010 was er de trend van een toenemend aantal vragen. Sindsdien schommelt het aantal aanmeldingen rond 1.000 per jaar. De groei in het aanbod aan zorgboerderijen werd onverminderd doorgezet. Opmerkelijk daarbij is het groeiende aandeel van zorgboerderijen die geen aanspraak kunnen maken op de subsidie van het Departement Landbouw en Visserij.

Van bij de start werkte Steunpunt Groene Zorg aan betere randvoorwaarden voor de samenwerking tussen groen en zorg. De Kwaliteitsgids Groene Zorg (2007) bundelde de ervaringen van de eerste werkingsjaren in een handleiding voor starters. 

Sinds die uitgave is de aandacht voor een kwaliteitsgerichte samenwerking op de zorgboerderij een voortdurend werkingspunt van Steunpunt Groene Zorg gebleven. Het STRO-project (2011-2014), waaraan Steunpunt Groene Zorg participeerde in het kader van Interreg IVa Vlaanderen-Nederland, gaf daartoe een extra impuls. De matchingmethodiek die het steunpunt toepast, kreeg een wetenschappelijke onderbouwing en werd met een nieuwe vragenlijst verfijnd. In 2014 werd de volledige dossierbehandeling geautomatiseerd. De oorspronkelijke Kwaliteitsgids werd intussen een Kwaliteitsbox met 5 thematische brochures. 

Met de toename van het aantal zorgboerderijen groeide ook de variatie. Deze evolutie gaf aanleiding tot een herformulering van de missie en de beleidsdoelstellingen van het steunpunt. De Algemene Vergadering (2015) gaf haar goedkeuring aan een meer gedifferentieerde strategie waarin plaats is voor ondersteuning op maat van zorgboerderijen die meer willen inzetten op zorg. De vraag om een erkende plek voor de zorgboerderij in het zorglandschap werd daar een logische component van. Het steunpunt zette die vraag kracht bij met de visietekst ‘De zorgboerderij als schakel in de hulpverlening’ (2018). 

Het steunpunt stak in 2017 een tand bij met de vrijstelling van een consulent persoonsvolgende financiering. Via persoonlijke begeleiding en vormingsinitiatieven speelde het in op een nieuwe regelgeving die voor groene zorginitiatieven de kans opende op rechtstreekse samenwerking met budgethouders. In 2018 werd daartoe een nieuwe website gelanceerd via dewelke zorggasten rechtstreeks in contact kunnen komen met zorgboerderijen.